Во време кога животот бил обележан со сиромаштија, а надежта често изгледала далечна, музиката станала спас и светлина за едно девојче кое подоцна ќе стане дел од најпознатото македонско музичко дуо.
„Бевме шест деца, само татко ми работеше. Песната беше мојот начин да побегнам од реалноста“, раскажува Кевсер Селимова, чиј живот денес претставува сведоштво за истрајност, љубов и уметност.
Уште од млада возраст, таа ја негува својата страст – учи соло пеење, свири клавир и активно учествува во фолклорно друштво. Но, пресвртниот момент доаѓа на Златибор, каде што судбината ги спојува неа и Ѓорѓи Желчески. На големата фолклорна смотра, организирана по желба на Тито, Кевсер настапува како играорка, додека Ѓорѓи е пејач од Радио Скопје. Средбата била доволна за да се роди љубов што ќе трае цел живот.
Иако неразделни, тие решаваат да стапат во брак дури по 17 години врска. Интересен пресврт во нивната приказна носи легендарната Силвана Арменулиќ, која по еден настап ги прашува кога конечно ќе се венчаат, изразувајќи желба да им биде кума. Судбината, сепак, имала поинаков тек – по нејзината трагична смрт, двојката се потсетува на нејзините зборови и набргу потоа се венчава.
Во Белград се преселуваат во 1963 година, каде што го градат својот живот и кариера. Таму им се раѓа ќерката Ана, а подоцна го добиваат и внукот Ерол. Нивниот заеднички пат е исполнет со бројни настапи, награди и признанија од цела поранешна Југославија. И покрај богатата кариера, Кевсер со искреност признава дека нејзината пензија е скромна, но духовното богатство што го носи со себе е непроценливо.
Пред неколку дена таа го прослави својот 81-ви роденден, опкружена со најблиските во својот дом во Белград. Ѓорѓи, нејзиниот животен и музички сопатник, почина пред шест години, оставајќи зад себе празнина, но и неизбришлива трага.
Во 2016 година, дуото доби „Златна бубамара“ за животно дело – признание кое ја потврди нивната важност и влијание врз музичката сцена.
Нивните песни и денес живеат – полни со емоција, искреност и автентичност. Приказната на Кевсер и Ѓорѓи не е само музичка, туку човечка – за љубовта што трае, за уметноста што спасува и за животот што, и покрај сите предизвици, знае да биде убав.
Текстот го подготви: Иван Јосимовски
