Легендарната пејачка на севдалинки, Нада Мамула, останува запаметена како еден од најмоќните и најемотивни гласови на поранешна Југославија. Родена во 1927 година во Белград, таа уште од мала покажала љубов кон музиката, иако родителите не ја поддржувале, сметајќи дека пеењето не е соодветно за девојка. Судбината ја води во Сараево, каде што по успешна аудиција во „Радио Сараево“ ја започнува својата блескава кариера.
Нада Мамула настапувала на бројни фестивали и освоивала престижни награди, а истовремено била и учител на многу идни пејачи, меѓу кои и славниот Предраг Цуне Гојковиќ. Иако постигнала големи успеси на сцената, приватниот живот не ѝ бил лесен – таа никогаш немала деца, што оставило празнина во нејзиното срце и се одразило во емотивноста на нејзините изведби.
Најголема слава, но и најголема контроверзија, ѝ донела песната „Плуча су ми болна“ на авторот Драгиша Недовиќ. Со својата тажна и моќна мелодија, песната оставала толку силен впечаток врз публиката што, според архивите, во периодот од 1950 до 1957 година е забележан пораст на самоубиства поврзани со нејзиното слушање. Поради тоа, Јосип Броз Тито ја забранил песната, која со години не смеела да се емитува.
Иронијата е што забраната била укината токму на барање на неговата сопруга, Јованка Броз, која сакала песната да ја слушне во изведба на Нада Мамула.
По војните во 90-тите години и по смртта на сопругот, пејачката се повлекла од јавниот живот. Живеела мирно и скромно во Сараево до својата смрт во 2001 година.
Денес, песните на Нада Мамула се сметаат за бисери на севдалинката, а нејзиниот глас останува врежан во колективната меморија на генерации кои израснале со нејзините емотивни интерпретации.
Текстот го подготви: Иван Јосимовски
